Bussemaker: “Vrouw moet talenten beter benutten”

Volgens minister Bussemaker moeten vrouwen hun talenten beter benutten; als dank aan de samenleving die in het heeft geïnvesteerd. Ik daag de minister uit tot een gedachtenexperiment. Wat zou er gebeuren als we het loongebouw eens omkeren. Vrouwen hebben gemiddeld meer met de inhoud van hun vak dan met management. Als we het eigenlijke werk nu eens beter financieel waarderen en het management minder?

12 mei 2013

“Vrouw moet talenten beter benutten” aldus minister Bussemaker in Trouw van 11 mei.
De timing van deze oproep is wel erg ongelukkig in een tijd waarin steeds meer betaald werk wordt omgezet in mantelzorg en/ of vrijwilligerswerk.

Een paar vragen aan de minister:

  • Meent u echt dat vrouwen het schuldgevoel ten opzichte van hun sociale omgeving moeten inruilen voor een schuldgevoel richting samenleving omdat het Rijk zoveel in vrouwen investeert?
  • Hoeveel mannen blijken eveneens niet (economisch) onafhankelijk op het moment dat hun vrouw en haar inkomen wegvalt?
  • Is het rendement van de studie die vrouwen hebben gevolgd groter als ze noodgedwongen door de huidige crisis in de kassen werken – of wanneer zij hun kwaliteiten inzetten in vrijwilligerswerk?
  • Vrouwen verdienen gemiddeld 10 – 20% minder dan mannen voor hetzelfde werk. Is het de minister ook bekend dat beroepen waarin meer vrouwen gaan werken dalen in aanzien en verdienste?
  • Tekorten in de zorg? Is het bekend dat er nog steeds mensen ontslagen worden – ook in de zorg?
  • Meer vrouwen in de top: heeft de minister al eens onderzocht hoe de verhouding tussen overhead en uitvoering in de zorg is verschoven onder invloed van ‘de markt’?
  • Is het maatschappelijk rendement van een vrouw groter naarmate zij hoger in de organisatie zit?

Een gedachtenexperiment:

Wat zou er gebeuren als we het loongebouw eens omkeren. Vrouwen hebben gemiddeld meer met de inhoud van hun vak dan met management. Als we het eigenlijke werk nu eens beter financieel waarderen en het management minder?
Anselm Grün bepleit dienend leiderschap waarin de organisatiepiramide wordt omgekeerd. Als dienend leiderschap nu ook eens zou betekenen dat leiders en managers niet meer verdienen dan degene die het eigenlijke werk doen (de goederen produceren in de maakindustrie, de producten verkopen in de verkooporganisatie, de zorg bieden in de zorginstelling, voor de klas staan in de school etc.)
Ik denk dat het betekent dat vrouwen gemiddeld meer uren gaan werken. En misschien gaan managers wel minder uren werken. Dat kon wel eens heilzaam zijn, zowel voor henzelf als voor hun omgeving.

Mogen vrouwen (en mannen) hun eigen afweging maken?

Terug naar de realiteit van vandaag. Het zou helpen als we wat meer keuzevrijheid aan het individu laten. Zoals gezegd hebben vrouwen gemiddeld meer binding met de inhoud van het vak dan met managen. En dan is de consequentie dat er minder vrouwen aan de top zitten. Heeft de groei van het aantal ZZP-ers ook niet te maken met een keuze om te werken als professional en te gaan voor je vak in plaats van te gaan voor de top?
Bussemaker werd in het interview ook gevraagd naar het ideaal van de feministe Joke Smit in de jaren zeventig. Ik denk dat haar geheugen wat selectief is. Misschien wil ze dit nog eens lezen.

Tien voordelen van de 5-urige werkdag

Joke Smit benoemde in 1978 de voordelen van een 5-urige werkdag. De voordelen zijn nog steeds actueel en in de huidige crisis zijn er nog een paar meer voordelen te benoemen.

8 maart 2012

  • De ongelijkheid tussen vrouwen en mannen wordt minder
  • Meer mensen kunnen deelnemen aan het arbeidsproces
  • Begonnen wordt met herverdeling van prettig en onaangenaam werk
  • Vrouwen kunnen economisch onafhankelijk worden; mannen hoeven de last van het geld verdienen niet langer alleen te dragen
  • Alleenstaanden en ouders zonder partner hoeven niet langer overbelast te zijn
  • Het ziekteverzuim kan afnemen, minder mensen hoeven arbeidsongeschikt verklaard te worden
  • Kinderen kunnen evenwichtiger opgroeien; mannen hoeven in de opvoeding niet langer afwezig te zijn
  • Mensen hebben kans op een rijker leven; mannen hoeven niet langer getrouwd te zijn met hun werk, vrouwen niet langer met hun gezin
  • Verbintenissen tussen mensen kunnen hechter en gezonder worden; partners in een gelijke positie begrijpen elkaar beter
  • Vrijheid en gelijkheid worden eerlijker over mensen verdeeld.

Joke Smit formuleerde deze voordelen in 1978.

Eigenlijk hoeft hier weinig aan toegevoegd te worden. In de huidige crisis zijn ze nog steeds actueel en de moeite waard om nog eens te heroverwegen.
Stel dat bedrijven en organisaties die te maken hebben met boventalligheid, het overgebleven werk inrichten op basis van banen van 25 uur per week in plaats van de gebruikelijk 36 uur. De medewerker krijgt deeltijd WW over 11 uur en gaat er netto niet zoveel op achteruit. Een medewerker met een bruto inkomen van 2500,-  gaat er bruto 250,- op achteruit (=grofweg 40,- netto per week). Vervelend maar dat is een verschil dat snel went. De medewerker heeft wel meer tijd om in zijn of haar kinderen te investeren, vrijwilligerswerk te doen, een opleiding te volgen …..
De maatschappelijke winst is enorm als er veel mensen overschakelen naar een werkweek van 25 uur. De files zijn opgelost of tenminste aanmerkelijk korter; kinderopvang is minder nodig wat een aanzienlijke besparing oplevert. Het ziekteverzuim gaat mogelijk dalen door vermindering van de werkdruk. Afspraken met bijv. de tandarts kunnen in eigen tijd.

Er kunnen dus nog een paar voordelen aan het rijtje van Joke Smit worden toegevoegd:

  • de pijn van de crisis wordt verdeeld
  • werkloosheid heeft minder impact op een krimpende economie
  • het fileprobleem vermindert

 

Economische groei als hoogste goed …?

Vorige week schreef ik in mijn blog een pleidooi voor een meer ontspannen arbeidsethos. Ik herinner mij een verhaal dat ik eerder heb gelezen. Het is te mooi om in dit verband niet te vertellen. Een Amerikaanse zakenman op vakantie ziet een visser rustig zitten,……

Twee weken geleden schreef ik in mijn blog een pleidooi voor een meer ontspannen arbeidsethos. Ik herinner mij een verhaal dat ik eerder heb gelezen. Het is te mooi om in dit verband niet te vertellen. “Economische groei als hoogste goed …?” verder lezen

Werk zoekt vrouw

Onder de titel ‘werkt zoekt vrouw’ organiseert de Rode Hoed een debat over arbeid en idealen van de Nederlandse vrouw. Met o.a. Elma Drayer die de ‘verwende prinsesjes’ aanklaagt.
Ik sluit mij liever aan bij het pleidooi van Joke Smit voor een 25-urige werkweek voor vrouwen én mannen. Het fileprobleem is gelijk opgelost, de stress de wereld uit en persoonlijke ontwikkeling wordt de norm in plaats van carrièreontwikkeling.

Onder de titel ‘werkt zoekt vrouw’ organiseert de Rode Hoed een debat over arbeid en idealen van de Nederlandse vrouw. Wat mij betreft breiden we dat uit en gaat het ook over mannen en werk. “Werk zoekt vrouw” verder lezen