“Overheid krijgt nog te weinig vrouwen aan het werk”

“Overheid krijgt nog te weinig vrouwen aan het werk”
Een kop in Trouw van vandaag suggereert opnieuw dat de het de overheid is die vrouwen aan het werk moet krijgen. Toch weer de maakbare samenleving?
We hebben weinig historisch bewustzijn…..

Een kop in Trouw van vandaag suggereert opnieuw dat de het de overheid is die vrouwen aan het werk moet krijgen. Toch weer de maakbare samenleving?
We hebben weinig historisch bewustzijn. De afgelopen vijftig jaar is er een enorme slag gemaakt in de arbeidsparticipatie van vrouwen. In de jaren ’80 was er een prachtig instrument om herintreedsters te ondersteunen bij hun wens om te werken. De arbeidsbureaus deden hoegenaamd niets voor vrouwen en aan de keukentafel ontstond het concept Vrouw-en-werkwinkel.
In tien jaar tijd veranderde de doelgroep van de Vrouw-en-werkwinkels in de vrouwen die zich soms ‘het huis uit moesten vechten’ vanwege de tegenwerking van het thuisfront in de groep gescheiden vrouwen die van de gemeente aan het werk moesten. De Vrouw-en-werkwinkels waren voor beide groepen effectief en succesvol. De subsidie werd begin jaren ’90 afgebouwd. De keuze werd integreren in het arbeidsbureau of zelfstandig voorbestaan. Bij de keuze voor integratie werd de specifieke deskundigheid niet benut en verwaterde; zelfstandig voortbestaan bleek uiteindelijk financieel niet haalbaar.
Doelgroepenbeleid werd afgeschaft maar tegelijk wordt nu de verwachting gewekt dat de overheid meer vrouwen aan het werk moet (kan?) krijgen. Uit de historie blijkt dat faciliteren effectief is. Dit kan samengaan met het stimuleren van het besef dat investeren in je ontwikkeling energie en mogelijkheden creëert.
En het zou helpen als we wat meer keuzevrijheid aan het individu laten. Misschien hebben vrouwen toch wel meer binding met de inhoud van het vak dan met managen. En dan is de consequentie dat er minder vrouwen aan de top zitten. Heeft de groei van het aantal ZZP-ers ook niet te maken met een keuze om te werken als professional en te gaan voor je vak in plaats van te gaan voor de top?